خلیج همیشگی پارس

اخیرا بعد از اینکه رییس جمهور امریکا خلیج فارس را خلیج عربی خواند، دوباره بحث نام خلیج بالا گرفت و موجب تورم رگهای غیرت و تعصب جمع کثیری از هموطنان گردید. این اولین بار نیست که نام این خلیج را و بسیاری ازنمادهای علمی، فرهنگی، تاریخی، و جغرافیایی ما را همسایگان و بیگانگان غصب می کنند!

اما، ما در شمال ایران هم یک دریا یا دریاچه داریم، که برخلاف خلیج فارس خیلی روی اسم آن تعصب نداریم، بلکه تعارف هم داریم! در حالیکه همه دنیا آنرا بعنوان دریای کاسپین یا همان دریای قزوین می شناسند، ما اصرار داریم که این دریای خزر است! نام کاسپین یا قزوین از قوم کاسپی گرفته شده. کاسپی ها در شمال ایران ساکن بودند. قومی جنگجو و خطرناک بودند که در جنگها از پشت به دشمن حمله می کردند!! قوم خزر اما در شمال دریاچه، در سمت روس آن زندگی می کردند. و نمی دانم چرا وقتی همه دنیا می گویند این دریای قزوین است، ما ایرانیان اصرار داریم که نه آقا! خزر خودتان است!

ولی خب جنوبی ها ظاهرا خیلی تعارفی نیستند! حتی رود مرزی ایران و عراق را از یک طرف اروندرود و از طرف دیگر شط العرب صدایش می زنند! به خرمشهر هم چند سالی محمره گفتند. ولی دیگر چیزی نمی گویند! درصورتی که این حساسیت مثلا درمورد رود ارس که مرز ایران و آذربایجان و ارمنستان است وجود ندارد. و از هر دو طرف به یک نام خوانده می شود، حالا با لهجه های متفاوت شاید!

به یاد چند سال پیش افتادم که یکی از سایتهای معتبر دستور غذا، سالاد شیرازی را بعنوان سالاد اسراییلی معرفی کرده بود و موجی از اعتراضات هموطنان شیرازی ما را تحت عنوان کمپین سالاد اشغالی به همراه داشت! و البته به جایی هم نرسید. اسراییل کشوری است که هفتاد سال پیش وجود خارجی نداشته. در صورتی که تاریخ شیراز و سالاد شیرازی به قرنها قبل برمی گردد. زمانی که در زندانهای دوران افشار و زند در شیراز بعنوان شکنجه، زندانیان را وادار به خرد کردن پیاز و گوجه و خیار می نمودند. درحالی که پیش از این، سالاد شیرازی عبارت بود از یک گاز خیار، یک گاز گوجه، یک گاز پیاز، و یک قلپ آبغوره دنبالش! اما یهودیها بر این باورند که زمانی که کوروش کبیر، بابل و اورشلیم را فتح می کند و یهودیان را به سرزمینشان باز می گرداند، قوم یهود برسم تشکربرای کوروش و سپاهیانش این سالاد را درست می کنند و آنها این سالاد را با خود به شیراز می آورند! حتی اگر روایت دوم حقیقت داشته باشد باز هم باید نام آن سالاد یهودی باشد، نه اسراییلی! مثل اینکه به فرش ایرانی بگوییم فرش جمهوری اسلامی!

به هر حال، امیداورم روزی برسد که شاهد دنیایی باشیم که هیچ دعوایی و جنگی بر سر نام و نشان سر نگیرد! و اگر هم اختلافی هست در حد لهجه باشد. در پایان از آقای ابی تقاضا می کنیم یکبار دیگر ترانه خلیج فارس را برای ما اجرا کنند تا دیگر قاسم افشار نتواند مدعی آن بشود!

پرواز ناکام تهران-یاسوج...