چون رود جاری باش!

طبیعت بزرگترین معلم انسان بوده و هست. از طبیعت درسهای زیادی می شود گرفت. وقتی که به یک آبشار نگاه می کنید چه مفهومی در ذهن شما تداعی می شود؟ آبشار به مفهوم ریختن، فرو افتادن و سقوط است! اما این افتادن و سقوط بر خلاف آنچه مصطلح است منجر به شکست و تحقیر نمی شود، بلکه باعث تداوم می گردد. ریزش آبشار نه تنها قبیح نیست بلکه زیباترین مناظر طبیعت را شکل می دهد! اینگونه سقوط نه تنها از ابهت رود نمی کاهد، بلکه صدها بار بر شکوه آن می افزاید! نفیر سقوط ذرات آب دلنشین ترین نوای طبیعت را شکل می دهد!

فرو افتادن رود فنا نیست، بالعکس، تنها راه جاری بودن و زنده ماندن رود است!

آیا انسانها هم می توانند مانند آبشار باشند؟! زیبا و باشکوه از بلندای غرور فرو بریزند تا بجای آنکه به یک مرداب متعفن بدل شوند، با طراوت بیشتر جاری باشند؟! چرا که نه؟! مثالهای کمی داریم؟!